(i. A. «rub’» dan imef.) (mü.
murabbâa).
1.Dörtlü, dört şeyden mürekkep.
2.Dört köşeli. 3.(matematik) Kendi misliyle çarpılmış (rakam, son).
4.Kare: On kilometre murabbâ genişliğinde bir çiftlik.
5.(edebiyat) Türk şiirinde dörder mısrâlık kıt’alardan yapılmış şekil.
6.(musiki) Türk musikisinde dört mısrâlı söz eseri: Murabbâ beste, murabbâ şarkı, (matematik)
1.Dört köşeli ve dört açılı şekil, dörtgen: Murabbâ-ı müstatil; murabbâ-ı maîn; murabba-ı münharif.
2.Bir rakamın kendi misliyle çarpılmasından çıkan miktar: 8’in murabbaı nedir?
3.Mesafenin enlemesine ve boylamasına ölçülmüşü: Bir arsanın boyu on, eni beş metre olursa murabbaı ne eder? (denizcilik) Murabbâ yelken = Seren yelkeni.