Mevadd-ı Tedris | Mevadd-ı Tedris ne demek? | Mevadd-ı Tedris anlamı nedir?

Mevadd-ı Tedris | Anlamı Nedir?


Aradığınız kelime: mevadd tedris

Türkçe Sözlük

(i. A.) (mü. gazrûfiyye) (anatomi). Kıkırdak çeşidinden olan: Mevâdd-ı gazrûfiyye = Kıkırdağa ait maddeler.

Türkçe Sözlük

(i. A.) (mü. gıdâiyye). Beslemeye yarayan, besleyişe ait: Mevâdd-ı gıdâiyye = Besleyici maddeler.

Türkçe Sözlük

(HASİS) (i. A. «hisset» ten smüş.). 1. Nekes, pinti, cimri. 2. Alçak, denî, dûn, Adî, değersiz, kıymetsiz: Mevâdd-ı hasise = Değersiz maddeler.

Türkçe Sözlük

(i. A.) (mü. hayvâniyye). Hayvana ait. Umumiyet üzere, canlılara veya akıl ve idrâkten mahrum olan hayvanlara ait: Hiss-i hayvânî, mevâdd-ı hayvâniyye.

Türkçe Sözlük

(i. A. c.). Güzel kokulu esanslar, yağlar vesair şeyler, esans, losyon, parfüm. Mevâdd-ı ıtriyy» = Kokulu maddeler: Itriyât satıyor, Japon çiçeklerinden yapılan ıtriyât pek makbûldur, ıtriyât kullanmak sünnet-i seniyyedir.

Türkçe Sözlük

(i. A.) (mü. kırtâsiyye). Kâğıda ait: Mevâdd-ı kırtâsiyye = KAğıt, mürekkep ve kalem gibi yazıya ait şeyler. Masârif-i kırtâsiyye = Bir resmi dairenin kâğıt, kalem vesair yazı işlerinde kullanılacak şeylere ait masraflar.

Türkçe Sözlük

(i. A.) (mü. küûliyye) (kimya). ispirto ve ruha ait veya ispirto çeşidinden olan: Mevâdd-ı küûliyye.

Türkçe Sözlük

(i. A.) (mü. mâdeniyye). 1. Madene ait veya madenden yapılmış: Madenî cisim, mevâdd-ı mâdeniyye. 2. Maden ilmine ait, Fr. min6ralogique. (i. A. c.). Mâdeniyyûn = İlm-i maâdin mütehassısı: Mâdeniyyûnun fikrince.

Türkçe Sözlük

(MES’ÜL) (i. A. «sual» den imef.) (mü. mes’Üle). 1. Sorulan, sual olunan: Mevâdd-ı mes’Üleye cevap vermeli. 2. İstenilen. 3. İş ve hareketinden dolayı cevap vermeye mecbur ve kusurunun cezası kendisine ait olan: Herkes vazifesinden mesuldür. Bir gazetenin mesul müdürü. 4. Birinin kefaletinde bulunan: O adam benden mesuldür. Mes’Ül-i bi’l-mâl = Paraca mesul ve kefil olan. Mes’Ül-i bi’n-nefs = Şahsen mesul ve kefil olan.

Türkçe Sözlük

(MEVADD) (i. A. c.) (m. mâdde). (bk.) Madde.

Türkçe Sözlük

(i. A. «ders» ten) (c. tedrisât). Ders verme, ders öğretme, öğretim.

Osmanlıca - Türkçe Sözlük

(A.) [تدریس] ders verme.