Tutsak Etmek | Tutsak Etmek ne demek? | Tutsak Etmek anlamı nedir?

Tutsak Etmek | Anlamı Nedir?


Aradığınız kelime: tutsak

İsimler ve Anlamları

(a.t.i.) (Erkek İsmi) - Kırım ve-liahtı. (1548- Kazvin 1579) Devlet Giray’ın oğlu. Osmanlı-İran savaşında Osmanlılara yardımcı oldu. İkinci Şa-mah savaşını kazanan İranlılarca tutsak edildi ve Kazvin’de öldü.

İsimler ve Anlamları

(Tür.) (Erkek İsmi) - Muhammed Tapar’ın oğlu. Büyük Selçuklu Sultanı Sancar’ı Oğuzların elinden tutsaklıktan kurtarıp tahtına oturttu. Selçukluları istila etmek isteyen Harizm Şahlan uzun süre engelledi.

Türkçe Sözlük

(i. F. «besten» fiilinden) (c. bende-gân). 1. Bağlı, tutsak, esir. 2. Kul, köle, abd: Bende-i diremhârîde = Para rle satın alınmış köle. Bende-i dîrîne = Eski kul. 3. Kapılanmış, mensup, dost, tâbî: O, filânın bendesidir. Bende-hânem = Kulunuzun evi, evim. Bende-zâdem = Kulunuzun oğlu, oğlum. Bendeniz, bendeleri, kulunuz, çâkerleri: Birâder bendeniz. Bende-gân = Doğrudan doğruya padişah hizmetinde bulunanlar.

İsimler ve Anlamları

(Fars). 1.Bağlanmış kimse, tutsak. 2.Kul, köle. 3.Yürekten bağlı. 4.Büyük aşkla seven. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

İsimler ve Anlamları

(Fars.) (Erkek İsmi) 1.Esir tutsak. 2.Altın, gümüş kakmalı işlemel(Erkek İsmi) 3.Saçılan şey, saç. 4.Güçsüz, dermansız.

İngilizce - Türkçe Sözlük

(i)., (s). esir, tutsak, mahpus; tutkun kimse; (s). esir düsmüş; baskı altında, kayıt altında; esarete ait; büyülenmiş. captiv'ity (i). esaret, surgun; tutkunluk. captive audience ABD zoraki dinleyiciler.

Türkçe Sözlük

(i. A.). 1. Tutsaklık, harpte karşı tarafın eline geçenin hâli, esirlik. 2. Kölelik, kulluk, bir efendinin malı olma. Ar. memlûkiyyet: Esaretin kaldırılması.

Osmanlıca - Türkçe Sözlük

(A.) [اسارت] tutsaklık.

Türkçe Sözlük

(i. A. c.) (m. esîr). Esirler, tutsaklar, (bk.) Esir.

Türkçe Sözlük

(ESİR) (i. A.). Tutsak. Parayla satın alınmış veya harpte yakalanmış insan.

Türkçe - İngilizce Sözlük

captive. prisoner. prisoner of war. captive tutsak. slave köle. slave.

Osmanlıca - Türkçe Sözlük

(A.) [اسير] tutsak.

Osmanlıca - Türkçe Sözlük

(A.-F.) [اسيران] tutsaklar.

Türkçe Sözlük

(i.). 1. Tutsaklık, esaret. 2. Kölelik, Ar. memlûkiyet. 3. Düşkünlük, tutkunluk, iptilâ

Türkçe Sözlük

(i. A.). Tutsaklık, esir düşme, esaret.

Türkçe Sözlük

(i. F.). 1. Tutulmuş, tutsak, esir: Düşmanın eline giriftâr oldu. 2. Düşkün, tutkun, esir: Aşka giriftâr oldu. Bir derde giriftâr oldu.

İsimler ve Anlamları

(Ar.) (Erkek İsmi) 1.Küçük taze buğday taneceği. Tanecik. Hubeyb b. Adiyy el-Ensarî (Öl. 625): İslam’ın ilk şehitlerindendir. Uhud’un ardından tutsak edildi ve Mekke’ye köle olarak götürüldü. Uhud’ta öldürülen Haris’e mukabil, işkence edilerek vahşi bir biçimde kazığa vuruldu ve şehid oldu.

Türkçe Sözlük

(i.). 1. Esir, tutsak, eskiden savaşta esir edilip satılan adam. 2. Hizmet için satın alınmış, adam, köle, Ar. abd, Fars. bende, çâker: Kulları çok bir zengin. 3. Yaratık, Ar. mahlûk, Fars. Aferîde, Tanrı kulu: Allah, kullarına dünyada nice nimetler vermiştir. 4. Vaktiyle başlıca esir ve kölelerden teşkil olunan padişahın şahsına bağlı asker: Kapıkulu. Kuloğlu = Cezâyir, Tunus ve Trablusgarb’de Osmanlı idaresinde Türk baba ve yerli anadan doğmuş melez ki, Türkçe konuşur ve bir askerî sınıf teşkil ederlerdi. Kulunuz, kulları = Tevâzu maksadıyla konuşan şahsın kendisi hakkında kullandığı tâbir; bendeniz, bendeleri, abd-i memlûklerî ile aynı mânâdadır.

İsimler ve Anlamları

(Fars.) (Erkek İsmi) 1.Tutsak, esir. Suçlu. Ayağına pranga vurulmuş kimse. 2.Rençb(Erkek İsmi)

İsimler ve Anlamları

(Tür.) 1.Bir şey ya da birine düşkün bağlı. 2.Bol, verimli. 3.Esir, tutsak. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

Türkçe Sözlük

(i. «tutmak» tan). Harpte esir tutulmuş, esir.

Türkçe - İngilizce Sözlük

captive. hostage. prisoner. prisoner. in chains.

Türkçe - İngilizce Sözlük

prisoner of war. captive / n ,. prisoner.

Türkçe Sözlük

(i.) (aslı tutmak’tan: tutsak). 1. Kuş ve yabanî hayvan tutmaya mahsus Alet, Fars. dâm: Tuzağa düşmek, tuzağa tutulmak. 2. Pusu: Kendisine tuzak kurmuşlar. 3. mec. Hile: O, bir tuzaktır.

Osmanlıca - Türkçe Sözlük

(A.) [اسرا] tutsaklar, esirler.